home
LIGU.RE

rumô

(hist. rümû)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 397.

  • Romore. Rumô d’ægua, scroscio, il romor che fa l’acqua o altro liquore quando bolle, o la pioggia, quando cade rovinosamente; altrimenti croscio.

Neighbouring lemmas: rumegâ; rumenta; rumentâ; rumentæa; rominâ; rumô; rumô di oegge; rompî; roncâ; rondanin; rondaniña.