home
LIGU.RE

ortoan

(hist. ortuàn)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 309.

  • Ortolano, quegli che lavora, coltiva e custodisce l’orto.

Neighbouring lemmas: organzin; òrlo; òrsa; ortaggia; ortiggeu; ortoan; orzâ; orzeu; oscâ; òsca; ossatoa.