oeta, oëtâ
(hist. uetta, uettâ)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 526.
- V. Oeta. Oëtâ.
Neighbouring lemmas: occo gianco; occo testa grossa; oege, oegia; oeggiñe; oeña; oeta, oëtâ; ofo (à); uga; ughetta; ombra; ombrella.