imbruncâ
Source: G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 230.
- Pigliare il broncio. Imbronciare, incaparsi, intestarsi di una cosa.
Neighbouring lemmas: imbroggi; imbroggiu; imbruggiâ; imbruggiùn; imbrümmu; imbruncâ; imbruncâse; imbrünî; imbuccâ; imbuccatüa; imbüsciuà.