fâ o squccin
(hist. fâ u squccìn)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, pp. 176–177.
- Far un inchino, si dice de’ bambini quando fanno le riverenze, far santà quando per far motto toccano la mano altrui. Accoccolarsi, ristringersi nelle cosce abbassandosi.
Neighbouring lemmas: fâ un desfondoou; fâ unna cösa de fîlo; fâ unna rappa; fâ unna remansiña; fâ o pugnetto; fâ o squccin; fâ o tresto; fâ o sappin; fâ vedde bisce e baggi; fâ vegnî a testa comme unna quarta; fâ veia.