disordinâ
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 105.
v. n. disordinare || bere o mangiare soverchiamente.
Neighbouring lemmas: disnæto; disnata; disoccupou; disönô; disonorâ; disordinâ; disordinou; disorientâ; disossâ; dispacciâ; dispaccio.