disonorâ
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 105.
v. a. disonorare.
Neighbouring lemmas: disnâ; disnæto; disnata; disoccupou; disönô; disonorâ; disordinâ; disordinou; disorientâ; disossâ; dispacciâ.