desturbo
(hist. destûrbo)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 102.
s. m. disturbo, incomodo.
Neighbouring lemmas: destituî; destituçion; destrigâ; desturbâ; desturbatô; desturbo; desumme; desunî; desunion; desvalixâ; desverginâ.