destrigâ
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 102.
v a sbrigare, spacciare || —se, v. r. sbrigarsi, affrettarsi.
Neighbouring lemmas: destin; destinâ; destinaçion; destituî; destituçion; destrigâ; desturbâ; desturbatô; desturbo; desumme; desunî.