ödoâ
(hist. odoâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 186.
v. a. odorare, annasare, fiutare || l’an ödoou, hanno conosciuto il suo debole.
Neighbouring lemmas: oculista; ödaçia; odiâ; odiositæ; ödô; ödoâ; odorin; oegê; oegia; oëgiña; oëgion.