urna
(hist. ûrna)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 814.
- s. f. Urna: Comunem. usasi per Vaso da raccogliervi i voti de’ giudici, da cavar le sorti.
- Ëse inte l’urna; Esser sopra pensieri, Esser astratto.
Neighbouring lemmas: orba; urbanitæ; urgensa; urlâ; urlo; urna; urtâ; urtimâ; urtimamente; urtimo; usâ.