sussuratô
(hist. sûssûratô)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 764.
- s. m. Susurratore, Susurrone: Che semina discordie, Sollevatore, Turbatore.
Neighbouring lemmas: sussâ; sussanespoe; susseu de lin; susson; sussurâ; sussuratô; sussuro; svaiou; svalixâ; svampî; svanî.