intrâ
LIGU.RE

sussuratô

(stòr. sûssûratô)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 764.

  • s. m. Susurratore, Susurrone: Che semina discordie, Sollevatore, Turbatore.

Voxe vexiñe: sussâ; sussanespoe; susseu de lin; susson; sussurâ; sussuratô; sussuro; svaiou; svalixâ; svampî; svanî.