straparlâ
G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone, 1876, p. 754.
- v. n. Farneticare, Vaneggiare, Delirare V. Stralabiâ.
Neighbouring lemmas: stranio; stranuâ; stranuo; straordinäio; strapagâ; straparlâ; strapassâ; strapasso; strapicco; strapin; straportâ.