scontentâ
(hist. scōntentâ)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 700.
- v. a. Scontentare: Rendere scontento.
Neighbouring lemmas: scondilô (à); sconosciuo; sconquasciâ; sconquascio; scontâ; scontentâ; sconto; scontòrçise; scontrâ; scontrin; scontro.