sconquasciâ
(hist. scōnquasciâ)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 700.
- v. a. Sconquassare, Scassinare: Rompere, Guastare.
- Sconquasciâse n. p. Sconquassarsi, Conquassarsi, Scassinarsi.
Neighbouring lemmas: scompoñe; sconcagâ; sconcertâ; scondilô (à); sconosciuo; sconquasciâ; sconquascio; scontâ; scontentâ; sconto; scontòrçise.