meitâ
Source: G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 507.
- V. Meritâ.
Neighbouring lemmas: meistra; meistrâ; meistransa; meistretto; meistro; meitâ; mejōn; meitæ; meizann-a; meìzao; meize.