derrëa
Source: G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 301.
- add. femm. Ultima: Mi sōn a derrëa; Io sono l’ultima.
Neighbouring lemmas: derogâ; derollâ; de rōnsa (andâ); de ròtolo (andâ); derrê; derrëa; derrûâ; derrûo; de sà; desabigliê (in); desabitôu.