butegâ
(hist. bûttegâ)G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 158.
- s. m. Bottegaio, nel femm. Bottegaja: Colui o Colei che esercita e tien la bottega.
Neighbouring lemmas: busto; butiro; butta; buttâ; butega; butegâ; buteghin; buteghinê; button; buttou; buxacco.