home
LIGU.RE

brunitô

(hist. brûnitô)

G. Casaccia, Dizionario genovese-italiano. Seconda edizione accresciuta del doppio e quasi tutta rifatta, Tip. di G. Schenone 1876, p. 152.

  • s. m. Brunitore: Colui che brunisce.

Neighbouring lemmas: brun; brunella; brunî; brunia; bruniou; brunitô; brunitua; brunna; bruscelle; bruschî; brusco.