mantgnì
Vivagna: S. Ferrarazzo, Dizionario di Sorli e del novese, 2002.
- verbo mantenere; 2 sostentare dare di che vivere, var. mantegnì, p.p. mantgnüu
Voxe vexiñe: manimàn; man’morta; manšètta; manšèttu; mànšu; mantgnì; mantléina; manübriu; maóttu; màpa; maparài.