distéintu
Vivagna: S. Ferrarazzo, Dizionario di Sorli e del novese, 2002.
- agg . distinto, detto di persona elegante ecc.
Voxe vexiñe: disprešiu; distacò; distàinde; distansiò; distànte; distéintu; distrüve; dìu; divertìse; divìde; divišión.
LIGU.RELIGU.RE