cunligò
Vivagna: S. Ferrarazzo, Dizionario di Sorli e del novese, 2002.
- verbo intrecciare due parti legandole, p.p. cunligó
Voxe vexiñe: cundücciu; cunféin; cunfratéllu; cunfratèrnita; cungé; cunligò; cuniéin; cunìu; cunsàinsu; cunsentì; cunsèrte.
LIGU.RE