brütta
Vivagna: S. Ferrarazzo, Dizionario di Sorli e del novese, 2002.
- agg. f. brutta; espress. u s’lò vüsta brütta se l’è vista brutta, è uscito indenne da una situazione pericolosa, poco piacevole
Voxe vexiñe: brüs-ciò; brüšò; brüšón; brüšù; brutò; brütta; brüttu; brüttù; bšàäna; bšò; bsögna.