spuo
(stòr. spüu)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 469.
- Sputo, materia che si sputa.
Voxe vexiñe: sportiggeua; spussâ; spussa; spussetta; spussô; spuo; sposâ; sposou; squaccin; squæa; squæo.
Scià çerca un diçionäio italian-zeneise? Scià sciacche chì!