senâ
(stòr. senà)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 441.
- Tanta roba, quanta può capirne nel seno. Forse grembiata, grembialata; voce del contado.
Voxe vexiñe: semme; sempitærno; semprevivo; semoa; sen; senâ; sencio; çeneasso; çenee; çeneeta; çeneento.