çeneeta
(stòr. seneeta)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 441.
- Cenere leggiera. Andâ in çeneeta, andare in consunzione.
Voxe vexiñe: sen; senâ; sencio; çeneasso; çenee; çeneeta; çeneento; seneenton; seneuio; çengia; çenie.