intrâ
LIGU.RE

scorrî

(stòr. scurî)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 436.

  • Inseguire, cacciare, perseguitare.

Voxe vexiñe: scontro; scoou; scopasson; scopellòtto; scorattâ; scorrî; scorriâ; scorriattâ; scorriatta; scorisærve; scorlussoa.