rominâ
(stòr. ruminâ)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 397.
- Ruminare, digrumare. V. Remegâ.
Voxe vexiñe: romatico; rumegâ; rumenta; rumentâ; rumentæa; rominâ; rumô; rumô di oegge; rompî; roncâ; rondanin.
Scià çerca un diçionäio italian-zeneise? Scià sciacche chì!