reo
(stòr. reu)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 388.
- V. Fâ reo. Mangiâ à reo. Daghe à reo.
Voxe vexiñe: resta de pan; restoggio; resveggin; retaggi; reteitâ; reo; reua; reua da taggia; reuetta; reudo; reutâ.
Scià çerca un diçionäio italian-zeneise? Scià sciacche chì!
G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 388.
Voxe vexiñe: resta de pan; restoggio; resveggin; retaggi; reteitâ; reo; reua; reua da taggia; reuetta; reudo; reutâ.