intrâ
LIGU.RE

remenâ1

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando, 1851, p. 384.

  • Brancicare. V. Mognuscâ.

remenâ2

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando, 1851, p. 384.

  • Ripetere annojando, alcuna cosa.

remenâ3

(stòr. remenà)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando, 1851, p. 384.

  • Branco, moltitudine di animali, e figuratamente anche di persone.

Voxe vexiñe: remæsto; remansiña; remasuggio; rembaggia; remegâ; remenâ; remenâse; remenou; remescello; remesciâ; remescin.