rantegâ
G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando, 1851, p. 372.
- Rantolare, avere il rantolo.
Voxe vexiñe: rango; ranguelo; rangognâ; rangognon; rançio; rantegâ; rantega; rapido; rappa; rappo; rappoa.
Scià çerca un diçionäio italian-zeneise? Scià sciacche chì!