fio
(stòr. fiu)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 188.
- Fidu, credenza.
Voxe vexiñe: fistæ; fita; fïtaia, affïtaia; fittavolo; fito; fio; fiosella; fiori finti; fò; föa; föa do bestento.
Scià çerca un diçionäio italian-zeneise? Scià sciacche chì!
G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 188.
Voxe vexiñe: fistæ; fita; fïtaia, affïtaia; fittavolo; fito; fio; fiosella; fiori finti; fò; föa; föa do bestento.