intrâ
LIGU.RE

fïtaia, affïtaia

(stòr. fîtaia, àffitaia)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 188.

  • Concia, luogo ove lavorano i conciatori di pelli.

Voxe vexiñe: fiòcco; fiòcco de laña; fissua; fistæ; fita; fïtaia, affïtaia; fittavolo; fito; fio; fiosella; fiori finti.