dabon
(stòr. dabùn)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 146.
- Davvero, da vero, contrario di da beffe. Per di buono.
Voxe vexiñe: dâ un strappontin; dâ un streppon; dâ o riso co-a natta; dâ vòtta; dâ vòtta à un cotellasso; dabon; dæ; dæspa; dafæ; dâghe à reo; dâghe comme o sciô giæa.