dâ o gianco
(stòr. dâ u giancu)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 145.
- Scialbare, imbiancare le muraglie.
Voxe vexiñe: dâ mente; dâ nêcia; dâ recatto; dâ remorco; dâ o fî; dâ o gianco; dâ o gio; dâ o lardo a-i gatti; dâ un’alabardâ; dâ un fracco de legnæ; dâ unna boña striggiâ.