affion
(stòr. affiùn)G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 8.
- Broncio; piggiâ l’affion, pigliare il broncio, corrucciarsi, sdegnarsi. Detto di navi vale pigliare il lancio, l’abbrivo. Voce bassa; affionou, difilato; andâ affionou, vegnî affionou, andare, venire difilato.
Voxe vexiñe: affiâ; affiggioou; affiginou; affïtâ; affïtaia; affion; afforsâ; affrascou; affreiduou; affronzâ e rughe; affogâ.