intrâ
LIGU.RE

çærvo

(stòr. særvu)

G. Olivieri, Dizionario genovese-italiano, Giovanni Ferrando 1851, p. 402.

  • Cervo, quadrupede boschereccio di più specie. Servo, servitore.

Voxe vexiñe: çærcio de testa de möo; çærne; çærnia; særsa; særo; çærvo; çærvo volante; sæximo; sæxiña; safran; saffran sarvægo.