urtimâ
(stòr. ûrtimâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 284.
v. a. ultimare.
Voxe vexiñe: urlâ; urlo; urna; orpe; urtâ; urtimâ; urtimamente; urtimo; urzeu; usâ; usansa.
Scià çerca un diçionäio italian-zeneise? Scià sciacche chì!