urtâ
(stòr. ûrtâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 284.
v. n. urtare.
Voxe vexiñe: urgenza; urlâ; urlo; urna; orpe; urtâ; urtimâ; urtimamente; urtimo; urzeu; usâ.
Scià çerca un diçionäio italian-zeneise? Scià sciacche chì!