surtô
(stòr. sûrtô)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 269.
s. m. (F.) soprabito.
Voxe vexiñe: sopporâ; sopporaçion; surmenaxe; surrogâ; surrogaçion; surtô; survia; susciste; suscistenza; sussâ; sussidiâ.