sopporâ
(stòr. suppurâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 269.
v. n. suppurare.
Voxe vexiñe: supplica; supplicâ; suppoñe; supporto; suppoxiçion; sopporâ; sopporaçion; surmenaxe; surrogâ; surrogaçion; surtô.