intrâ
LIGU.RE

superbia

(stòr. sûperbia)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 269.

s. f. superbia, alterigia, albagia || mette sciù —, inorgoglire, insuperbire.

Voxe vexiñe: sunnou; suo; supeiô; supeiôa; superâ; superbia; superbio; superbion; superioritæ; superstiçion; superstiçioso.