superâ
(stòr. sûperâ)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 269.
v. a. superare.
Voxe vexiñe: sunnata; sunnou; suo; supeiô; supeiôa; superâ; superbia; superbio; superbion; superioritæ; superstiçion.
Scià çerca un diçionäio italian-zeneise? Scià sciacche chì!
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 269.
Voxe vexiñe: sunnata; sunnou; suo; supeiô; supeiôa; superâ; superbia; superbio; superbion; superioritæ; superstiçion.