straccoâ
G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 265.
v. a. capitare (a caso in un luogo) || andâ à —, andare a fermarsi in un tal luogo.
Voxe vexiñe: stracarego; stracchæli; stracheutto; stracchin; stracco; straccoâ; straciongiâ; stracòlla; stradda; straddon; strafæto.