intrâ
LIGU.RE

sciugaballe, sciugabele

(stòr. sciûgaballe, sciûgabële)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 246.

s. m. (pop.) seccatore, importuno.

Voxe vexiñe: scito; scituaçion; sciù; sciugâ (dâ unna —); sciugâ; sciugaballe, sciugabele; sciugaman; sciugata (de cogge); sciughea; sciughin; sciumme.