intrâ
LIGU.RE

sciugâ

(stòr. sciûgâ)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 246.

v. a. asciugare || — o cheu, e scatoe, seccare, importunare uno || — unna bottiggia, bere tutta una bottiglia || —se, v. r. asciugarsi.

Voxe vexiñe: scistemaçion; scito; scituaçion; sciù; sciugâ (dâ unna —); sciugâ; sciugaballe, sciugabele; sciugaman; sciugata (de cogge); sciughea; sciughin.