intrâ
LIGU.RE

scia

(stòr. scïa)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 242.

s. f. scia, rémora (solco che lascia dietro di se la nave).

Voxe vexiñe: schitto; schivâ; schivasappe; sci; scî (in —); scia; scià; sciâ; sciâ (in —); sciabbra; sciabbrâ.