intrâ
LIGU.RE

sciâ

(stòr. scïâ)

G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 242.

v. n. sciare || andarsene || —ghe, far la sorda orecchia o esimersi da far qc.

Voxe vexiñe: schivasappe; sci; scî (in —); scia; scià; sciâ; sciâ (in —); sciabbra; sciabbrâ; sciabbre; sciabecco.