monega
(stòr. mónega)G. Frisoni, Dizionario moderno genovese-italiano e italiano-genovese, A. Donath 1910, p. 178.
s. f. monaca, suora || n’ò a — piña, ne sono stucco e ristucco.
Voxe vexiñe: monarchico; mondâ; mondaggia; mondiòla; mondo; monega; moneghetta; monella; monestê; monferrâ; monferriña.